انتشارات دانشگاه تهران بررسی‏‌های حسابداری و حسابرسی 2645-8020 33 3 2026 09 23 The Mediating Role of the Cash Conversion Cycle on the Relationship between Accounting Conservatism Policy and Investment Decisions نقش میانجیگری چرخۀ تبدیل وجه نقد بر رابطۀ بین سیاست محافظه‌‌کاری حسابداری و تصمیم‌های سرمایه‌‌گذاری 522 547 108616 10.22059/acctgrev.2026.405535.1009184 FA عبدالرسول رحمانیان کوشککی استادیار، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-5163-1764 سبحان زارع کارشناسی ارشد، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0009-0007-0698-8231 Journal Article 2025 11 08 ObjectiveThe significance of the cash conversion cycle lies in its ability to demonstrate the transmission of accounting conservatism to cash flows, which subsequently impacts the fundamental basis of managerial investment decision-making. This mediating role improves the accuracy of liquidity assessments and increases transparency in the application of conservative policies. Ultimately, this framework helps elucidate the intricate link between accounting conservatism and investment decision-making. The present study aims to investigate the mediating role of the cash conversion cycle on the relationship between accounting conservatism and investment decisions. Accounting conservatism is known as a solution for increasing the quality of financial information and improving investor supervision, which can help reduce the risks of investment decisions. Given the complexities of the market and the increasing asymmetry of financial information, it is necessary to identify how these variables interact to improve investment efficiency. The research gap in this area stems from the lack of comprehensive and up-to-date studies that closely examine the mediating role of the cash conversion cycle in the interaction between conservatism policy and investment decisions.MethodsThis study follows an applied research objective, utilizing a descriptive-causal methodology. The research design is historical (ex-post), with data collection conducted via library and archival research. Data analysis was performed using EViews 12. The statistical population comprised companies listed on the Tehran Stock Exchange (TSE), selected due to the reliability of their audited financial statements and the public accessibility of these records via the Kodal database. Applying these criteria, a final sample of 142 companies was selected for the period spanning 2014 to 2023.ResultsTesting the research hypotheses at a 95% confidence level indicates a direct, significant relationship between accounting conservatism and investment decisions, and an inverse, significant relationship between the cash conversion cycle and investment decisions. Additionally, there is an inverse, significant relationship between accounting conservatism and the cash conversion cycle. However, the cash conversion cycle does not mediate the relationship between accounting conservatism and investment decisions.ConclusionBy revealing the interactions between accounting conservatism and liquidity management, this study provides the necessary context for improving the quality of strategic decision-making by managers and investors, highlighting the need to adopt evidence-based approaches in financial policymaking. Considering the central role of information quality in optimizing resource allocation, policymakers and company owners should improve the efficiency of investment decisions by establishing reporting systems based on conditional conservatism. Applying this approach-through the timely identification of losses and caution in recording intangible gains-prevents phenomena such as overinvestment in projects that lack technical and economic justification. هدف: اهمیت چرخۀ تبدیل وجه نقد در این است که می‌تواند چگونگی انتقال اثر سیاست‌های محافظه‌کاری حسابداری به جریان‌های نقدی را تبیین کند و از این مسیر، مبانی تصمیم‌گیری مدیران در حوزۀ سرمایه‌گذاری را تحت تأثیر قرار دهد. نقش واسطۀ چرخۀ تبدیل وجه نقد، ممکن است عدالت و دقت در ارزیابی شرایط نقدینگی را افزایش دهد و باعث شفافیت بیشتر در استفاده از سیاست‌های محافظه‌کارانه می‌شود. در نتیجه، فهم این میانجیگری، ارتباط پیچیدۀ بین محافظه‌کاری حسابداری و تصمیم‌های سرمایه‌گذاری را بهتر تبیین می‌کند. به‌دلیل اهمیت زیاد بهینه‌سازی تخصیص منابع و مدیریت نقدینگی در شرکت‌ها، هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجیگری چرخۀ تبدیل وجه نقد بر رابطه محافظه‌کاری حسابداری و تصمیم‌های سرمایه‌گذاری است. محافظه‌کاری حسابداری راه‌کاری برای افزایش کیفیت اطلاعات مالی و بهبود نظارت سرمایه‌گذاران شناخته شده است که می‌تواند به کاهش ریسک‌های ناشی از تصمیم‌های سرمایه‌گذاری کمک کند. با توجه به پیچیدگی‌های بازار و افزایش عدم‌تقارن اطلاعات مالی، شناسایی نحوۀ تعامل این متغیرها برای ارتقای کارایی سرمایه‌گذاری ضرورت دارد. خلأ پژوهشی موجود در این حوزه، از مطالعات جامع و به‌روزی نشئت می‌گیرد که نقش میانجی چرخۀ تبدیل وجه نقد را در تعامل میان سیاست محافظه‌کاری و تصمیم‌های سرمایه‌گذاری به‌صورت دقیق بررسی نکرده‌اند.روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی است، این پژوهش از نظر شیوۀ اجرا پژوهشی توصیفی ـ علی است. همچنین از نظر شیوۀ گردآوری داده‌ها از نوع تاریخی (پس‌رویدادی) و نوع جمع‌آوری داده‌ها و اطلاعات، کتابخانه‌ای است. اطلاعات تحقیق به‌کمک نرم‌افزار ایویوز ۱۲ تحلیل شده است. دسترسی به اطلاعات و صورت‌های مالی شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران، به‌دلیل اینکه توسط مؤسسه‌های حسابرسی مورد اعتماد بورس حسابرسی شده و همچنین، در سایت کدال وجود دارد، آسان است و به‌عنوان جامعۀ آماری پژوهش انتخاب شده است. حجم نمونه با توجه به اعمال چند محدودیت، ۱۴۲ شرکت بین سال‌های ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۲ است.یافته‌ها: نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌های پژوهش، در سطح اطمینان ۹۵ درصد، نشان داد که میان محافظه‌کاری حسابداری و تصمیم‌های سرمایه‌گذاری، رابطۀ مستقیم و معناداری وجود دارد. میان چرخۀ تبدیل وجه نقد و تصمیم‌های سرمایه‌گذاری، رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. میان محافظه‌کاری حسابداری و چرخۀ تبدیل وجه نقد، رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. همچنین چرخۀ تبدیل وجه نقد بر رابطۀ محافظه‌کاری حسابداری و تصمیم‌های سرمایه‌گذاری، نقش میانجی ندارد.نتیجه‌گیری: این مطالعه با آشکارسازی تعاملات میان محافظه‌کاری حسابداری و مدیریت نقدینگی، بستر لازم را برای ارتقای کیفیت تصمیم‌گیری‌های استراتژیکِ مدیران و سرمایه‌گذاران فراهم آورده و بر ضرورت اتخاذ رویکردهای مبتنی بر شواهد در سیاست‌گذاری‌های مالی تأکید می‌ورزد. با توجه به نقش محوری کیفیت اطلاعات در بهینه‌سازی تخصیص منابع، سیاست‌گذاران و مالکان شرکت‌ها، بایستی با استقرار نظام‌های گزارشگری مبتنی بر محافظه‌کاری مشروط، کارایی تصمیم‌های سرمایه‌گذاری را ارتقا بخشند. به‌کارگیری این رویکرد از طریق شناسایی به‌موقع زیان‌ها و اعمال احتیاط در ثبت عایدات نامشهود، مانع بروز پدیده‌هایی نظیر بیش‌سرمایه‌گذاری در پروژه‌های فاقد توجیه فنی و اقتصادی می‌شود. https://acctgrev.ut.ac.ir/article_108616_479915fe3100a2152b01166534b89379.pdf