انتشارات دانشگاه تهران بررسی‏‌های حسابداری و حسابرسی 2645-8020 33 2 2026 05 22 The Effect of CEO–Chairperson Joint Tenure on the Stickiness of Selling, General, and Administrative Costs تأثیر دورۀ همکاری مدیرعامل با رئیس هیئت‌‌مدیره بر چسبندگی هزینه‌‌های اداری، عمومی و فروش 242 272 107226 10.22059/acctgrev.2026.406452.1009188 FA علی ابراهیمی کردلر دانشیار، گروه حسابداری و حسابرسی، دانشکدۀ حسابداری و علوم مالی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. سروش دشتی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه حسابداری، دانشکدۀ حسابداری و علوم مالی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. آتنا خازن دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکدۀ حسابداری و علوم مالی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2025 11 17 <strong>Objective</strong> The purpose of this study is to examine the effect of the collaborative tenure between the Chief Executive Officer (CEO) and the Chair of the Board on the stickiness of Selling, General, and Administrative<strong><em> </em></strong>(SG&A) costs. Such costs constitute one of the most important components of firms’ operating costs and are characterized by a high degree of managerial discretion and flexibility. Decisions regarding the adjustment or retention of these costs, particularly during periods of sales decline, play a critical role in firms’ cost performance. Cost stickiness may reduce firms’ cost flexibility when facing sales fluctuations. While prior studies have investigated various determinants of asymmetric cost behavior, the accounting and corporate governance literature provides limited evidence regarding the role of long-term interaction and collaboration among key governance actors in shaping such behavior. Accordingly, by focusing on the joint tenure of the CEO and the Board Chair as a relatively underexplored internal corporate governance mechanism, this study seeks to fill this gap and provide empirical evidence on the impact of interactive governance dimensions on firms’ operating cost management. <strong>Methods</strong> This study is applied in nature and employs a quantitative, descriptive–correlational research design. Retrospective data are used, and hypotheses are tested using multivariate regression analysis based on pooled panel data. The sample consists of 153 non-financial firms listed on the Tehran Stock Exchange over the period 2016–2023, selected through a screening process from an initial population of 386 listed firms. Data were collected from the CODAL database, prepared using Microsoft Excel, and analyzed using EViews software. SG&A cost stickiness is measured based on logarithmic changes in revenues and costs. The main independent variable is the number of consecutive years of collaboration between the CEO and the Board Chair. Employee intensity, asset intensity, and consecutive sales decline are included as control variables. After testing classical regression assumptions, including normality, serial autocorrelation, and heteroskedasticity of residuals, EGLS estimation was employed. <strong>Results</strong> The findings indicate that SG&A costs decrease more than expected during periods of sales decline, providing evidence of anti-stickiness behavior. Moreover, the joint tenure of the CEO and the Board Chair has a statistically significant effect on the intensity of this behavior. The interaction coefficient between changes in sales revenue, the sales-decline indicator, and joint tenure is positive and significant, suggesting that longer periods of collaboration increase the sensitivity of SG&A costs to sales declines. This result implies that in firms with longer CEO–Chair collaboration tenures, cost adjustments in response to declining sales are more pronounced—a pattern that may reflect changes in cost decision-making processes and managers’ response horizons under unfavorable sales conditions. <strong>Conclusion</strong> The results suggest that the tenure of collaboration between the CEO and the Board Chair is associated with the way SG&A costs respond to sales declines and can influence the sensitivity of cost adjustment decisions. Although greater cost sensitivity may be accompanied by faster cost reductions during adverse sales conditions, such behavior does not necessarily imply higher cost efficiency and may also reflect short-term managerial orientations, performance pressures, or earnings management considerations. Accordingly, the findings highlight the importance for regulators and corporate governance policymakers to consider the behavioral implications of managerial collaboration tenures and to evaluate them alongside other governance mechanisms and qualitative indicators of managerial decision-making. Overall, this study contributes to the literature on cost stickiness and the role of corporate governance factors in shaping cost behavior. <strong>هدف: </strong>هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر دورۀ همکاری مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره بر چسبندگی هزینه‌های اداری، عمومی و فروش است. هزینه‌های اداری، عمومی و فروش، به‌عنوان یکی از اجزای بسیار مهم هزینه‌های عملیاتی شرکت‌ها، اختیار و انعطاف‌پذیری مدیریتی بسیار زیادی دارد و تصمیم‌گیری دربارۀ تعدیل یا حفظ آن‌ها، به‌ویژه در دوره‌های کاهش فروش، در کارایی هزینه‌های شرکت‌ها نقش بسزایی ایفا می‌کند. چسبندگی این هزینه‌ها، می‌تواند موجب کاهش انعطاف‌پذیری هزینه‌ای شرکت‌ها در مواجهه با نوسان‌های فروش شود. در این راستا، مطالعات متعددی به شناسایی عوامل مؤثر بر رفتار نامتقارن هزینه‌های اداری، عمومی و فروش پرداخته‌اند؛ با این حال، در ادبیات حسابداری و حاکمیت شرکتی، دربارۀ نقش تعامل و همکاری بلندمدت ارکان کلیدی حاکمیت شرکتی در شکل‌گیری این رفتار، شواهد اندکی وجود دارد. ازاین‌رو، این پژوهش با تمرکز بر دورۀ همکاری مشترک مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره به‌عنوان یک سازوکار درونی حاکمیت شرکتی که کمتر مورد توجه قرار گرفته، در پی پر کردن شکاف موجود در ادبیات و ارائه شواهد تجربی دربارۀ تأثیر ابعاد تعاملی حاکمیت شرکتی بر مدیریت هزینه‌های عملیاتی شرکت‌هاست. <strong>روش: </strong>پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی ـ هم‌بستگی و کمّی است. داده‌ها از نوع گذشته‌نگر بوده‌اند. برای آزمون فرضیه، از تحلیل رگرسیون چندمتغیره مبتنی بر داده‌های تلفیقی (پول دیتا) استفاده شده است. نمونۀ آماری، شامل ۱۵۳ شرکت غیرمالی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، طی سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ است که با روش غربالگری از بین ۳۸۶ شرکت بورسی انتخاب شده‌اند. داده‌ها با مراجعه به پایگاه دادۀ کدال استخراج و پس از آماده‌سازی در اکسل، در نرم‌افزار ایویوز تحلیل شدند. متغیر وابسته، چسبندگی هزینه‌های اداری، عمومی و فروش، بر اساس لگاریتم تغییرات درآمد و هزینه‌ها سنجیده شده است. متغیر مستقل اصلی، تعداد سال‌های متوالی همکاری مدیرعامل با رئیس هیئت‌مدیره است و متغیرهای شدت کارکنان، شدت دارایی و کاهش متوالی درآمد فروش، به‌عنوان متغیرهای کنترلی لحاظ شده‌اند. پس از بررسی فروض کلاسیک رگرسیون، از جمله نرمال بودن، خودهم‌بستگی سریالی و ناهمسانی واریانس پسماندها، برای رفع نقض فروض، روش حداقل مربعات تعمیم‌یافته به‌کار گرفته شد. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج پژوهش نشان می‌دهد که هزینه‌های اداری، عمومی و فروش، در دوره‌های کاهش فروش، بیش از آنچه در حالت چسبندگی هزینه انتظار می‌رود، کاهش یافته و بیانگر وجود رفتار عدم چسبندگی هزینه‌هاست. همچنین، دورۀ همکاری مشترک مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره، به‌طور معناداری بر شدت این رفتار اثرگذار است. ضریب تعاملی میان متغیر تغییرات درآمد فروش، شاخص کاهش درآمد و دورۀ همکاری مثبت و معنادار بود که نشان می‌دهد با افزایش دورۀ همکاری، حساسیت هزینه‌های اداری، عمومی و فروش به کاهش فروش افزایش می‌یابد. این نتیجه بیانگر آن است که در شرکت‌هایی با دورۀ همکاری طولانی‌تر مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره، تعدیل هزینه‌ها در مواجهه با افت فروش شدیدتر صورت می‌گیرد؛ رفتاری که می‌تواند بازتابی از تغییر در شیوۀ تصمیم‌گیری هزینه‌ای و افق پاسخ مدیران به شرایط نامطلوب فروش باشد. <strong>نتیجه‌گیری: </strong>یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که دورۀ همکاری مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره با نحوۀ واکنش هزینه‌های اداری، عمومی و فروش به کاهش فروش مرتبط است و می‌تواند حساسیت تصمیم‌های تعدیل هزینه را تحت تأثیر قرار دهد. افزایش این حساسیت ممکن است با تعدیل سریع‌تر هزینه‌ها در شرایط نامطلوب فروش همراه باشد؛ اما این رفتار لزوماً به‌معنای کارایی بیشتر تصمیم‌های هزینه‌ای نیست و می‌تواند بازتابی از رویکردهای کوتاه‌مدت، فشارهای عملکردی یا ملاحظات مدیریت سود نیز باشد. ازاین‌رو، نتایج پژوهش بر اهمیت توجه نهادهای ناظر و سیاست‌گذاران حاکمیت شرکتی به پیامدهای رفتاری دوره‌های همکاری مدیریتی تأکید دارد و نشان می‌دهد که ارزیابی این دوره‌ها باید در کنار سایر سازوکارهای نظارتی و شاخص‌های کیفی تصمیم‌گیری مدیریتی صورت گیرد. این پژوهش با فراهم آوردن شواهد تجربی در این زمینه، به توسعۀ ادبیات چسبندگی هزینه و نقش عوامل حاکمیت شرکتی در رفتار هزینه‌ها کمک می‌کند. https://acctgrev.ut.ac.ir/article_107226_b6e083c48a8aea021da1cc781edcbce6.pdf