انتشارات دانشگاه تهران بررسی‏‌های حسابداری و حسابرسی 2645-8020 33 2 2026 05 22 The Effect of Perceived Quality-Oriented Culture on Auditors’ Willingness to Manage Their Own Errors تأثیر ادراک از فرهنگ کیفیت‌‌محور بر تمایل حسابرسان به مدیریت اشتباه خود 222 246 107225 10.22059/acctgrev.2025.402837.1009158 FA فهیمه ابراهیمی استادیار، گروه حسابداری، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران. امین رستمی استادیار، گروه حسابداری، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Journal Article 2025 09 22 Objective Audit quality is widely acknowledged as the cornerstone of the auditing profession’s legitimacy. Its absence would undermine the profession’s credibility and its ability to protect the public interest. Recent research and regulatory frameworks have expanded their focus beyond technical auditing aspects to include the significant influence of organizational culture on auditors’ attitudes and behaviors. A quality-oriented culture is posited to inculcate professional values throughout the firm, thereby reinforcing auditor independence and commitment to the public interest. Concurrently, error management—conceptualized as the willingness of auditors to acknowledge, analyze, communicate, and correct self-made unintentional errors—has emerged as a critical behavioral antecedent that sustains audit quality. In contrast to intentional fraud, such unintentional errors present valuable opportunities for organizational learning when managed effectively. This study examines how auditors’ perceptions of a quality-oriented culture influence their professionalism—operationalized as commitment to the public interest and independence—and how these professional commitments, in turn, shape their willingness to manage their own unintentional errors. Methods This study utilized an applied, descriptive-survey research design. The target population comprised practicing auditors from audit firms affiliated with the Iranian Association of Certified Public Accountants. Data were collected in the first half of 2025 via a structured questionnaire, which was divided into four sections. The first section gathered demographic and professional details (e.g., gender, age, education, experience, and job rank). The second section measured the perception of a quality-oriented culture using a 33-item scale by Kritzinger & Barac (2025). The third section evaluated professionalism through two constructs: commitment to the public interest, assessed with a five-item scale from Barrainkua & Espinosa-Pike (2018), and commitment to independence, measured with a four-item scale from Tuan Mansor et al. (2020). The final section gauged auditors' willingness to manage self-made errors using a 13-item scale by Gronewold & Donle (2011), which encompassed dimensions of error analysis, learning, communication, and correction competence. All constructs were measured on a five-point Likert scale. The instrument's content validity was confirmed by expert judgment, and its reliability was verified through Cronbach’s alpha and composite reliability indices. Out of 350 distributed questionnaires (using both online and paper-based formats), 206 were returned, resulting in 186 valid and usable responses for analysis. The data were analyzed with SmartPLS 3 software, following a two-step procedure to evaluate the measurement model (for convergent and discriminant validity) and the structural model. Results The results indicate that auditors’ perceptions of a quality-oriented organizational culture have a positive and significant effect on their commitment to the public interest and their commitment to independence. Furthermore, organizational culture directly and positively influences auditors’ willingness to manage errors. Both components of professionalism—commitment to the public interest and commitment to independence—were also found to positively affect auditors’ error management. Mediation analysis confirmed that these two constructs play significant mediating roles in the relationship between organizational culture and error management. In other words, a quality-oriented organizational culture not only strengthens professionalism but also indirectly promotes constructive error management through enhanced professional commitment. Conclusion The findings indicate that cultural signals from senior leadership—such as tone at the top, reward systems, learning opportunities, and policies prioritizing quality over commercial interests—are instrumental in shaping auditors’ professional values and behaviors. When auditors perceive that their organization champions quality and supports ethical judgment, they are more inclined to view errors as opportunities for learning rather than as career threats, thereby promoting continuous improvement in audit quality. This study contributes to the audit quality literature by integrating organizational culture, professionalism, and error management into a coherent framework. It demonstrates that a quality-oriented culture not only enhances professionalism but also encourages constructive error management, thereby reinforcing overall audit quality. Theoretically, the research advances understanding by delineating the behavioral pathways through which culture influences audit outcomes and by clearly distinguishing error management from fraud-related issues—emphasizing that unintentional errors, when properly managed, can serve as valuable sources of organizational learning. For practice, the results imply that audit firm leaders and regulators should look beyond technical standards to actively foster environments that encourage professionalism and proactive error management. This can be achieved by redesigning performance and reward systems to recognize responsible error disclosure, providing structured consultation and peer review mechanisms, aligning workload and budget pressures with quality objectives, and institutionalizing non-punitive channels for sharing lessons learned from errors. Such measures would help cultivate a culture of transparency and accountability, ultimately restoring and sustaining public trust in the auditing profession. هدف: کیفیت حسابرسی به‌طور گسترده‌ای زیربنای مشروعیت حرفۀ حسابرسی شناخته می‌شود. بدون کیفیت، این حرفه اعتبار خود را از دست می‌دهد و در ایفای نقش خود برای حمایت از منافع عمومی، ناتوان خواهد بود. در سال‌های اخیر، پژوهش‌ها و چارچوب‌های نظارتی، علاوه‌بر عوامل فنی حسابرسی، بر نقش فرهنگ سازمانی در شکل‌دهی نگرش‌ها و رفتار حسابرسان نیز تأکید کرده‌اند. انتظار می‌رود که فرهنگ سازمانی کیفیت‌محور، ارزش‌های حرفه‌ای را در تمام سطوح مؤسسه نهادینه کند و بدین ترتیب، استقلال حسابرسان و تعهد آنان به منافع عمومی را تقویت کند. در همین حال، مدیریت اشتباه که به تمایل حسابرسان برای پذیرش، تحلیل، گزارش و اصلاح اشتباه‌های ناخواسته اشاره دارد، نوعی سازوکار رفتاری برای پشتیبانی از کیفیت حسابرسی شناخته می‌شود. برخلاف تقلب که ماهیتی عمدی دارد، اشتباه‌ها عمدی نیستند و اگر به‌درستی مدیریت شوند، می‌توانند فرصتی برای یادگیری سازمانی فراهم کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر ادراک از فرهنگ سازمانی کیفیت‌محور، بر تمایل حسابرسان به مدیریت اشتباه خود با در نظر گرفتن نقش میانجی تعهد به استقلال و تعهد به تأمین منافع عموم است. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی ـ پیمایشی است. جامعۀ آماری آن، حسابرسان شاغل در مؤسسه‌های عضو جامعۀ حسابداران رسمی ایران بود. داده‌ها در نیمۀ نخست سال ۱۴۰۴، از طریق پرسش‌نامۀ استاندارد گردآوری شدند. پرسش‌نامه مشتمل بر چهار بخش بود: بخش نخست، به سؤال‌هایی برای گردآوری اطلاعات جمعیت‌شناختی و حرفه‌ای پاسخ‌دهندگان اختصاص داشت؛ از جمله جنسیت، سن، سطح تحصیلات، سابقۀ کاری و ردۀ شغلی. بخش دوم، با استفاده از مقیاس ۳۳ سؤالی کریتزینگر و باراک (۲۰۲۵)، ادراک از فرهنگ سازمانی کیفیت‌محور را می‌سنجید. در بخش سوم، حرفه‌گرایی حسابرسان را از طریق دو سازۀ تعهد به منافع عمومی (پرسش‌نامۀ پنج‌سؤالی بارینکوا و اسپینوزا پایک، ۲۰۱۸) و تعهد به استقلال (پرسش‌نامۀ چهارسؤالی توان منصور و همکاران، ۲۰۲۰) اندازه‌گیری می‌کرد. بخش چهارم نیز با مقیاس ۱۳سؤالی گرونوولد و دونله (۲۰۱۱) شامل ابعاد تحلیل اشتباه، یادگیری از اشتباه، گزارش‌دهی و اصلاح اشتباه، به ارزیابی تمایل حسابرسان به مدیریت اشتباه می‌پرداخت. تمامی گویه‌ها در مقیاس پنج‌گزینه‌ای لیکرت سنجیده شدند. روایی محتوایی با استفاده از نظر خبرگان و پایایی با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. در مجموع، ۳۵۰ پرسش‌نامه (کاغذی و آنلاین) توزیع شد که ۲۰۶ پاسخ دریافت و ۱۸۶ پرسش‌نامۀ معتبر برای تحلیل استفاده شد. داده‌ها با نرم‌افزار اسمارت پی‌ال‌اس۳ تحلیل شدند. ابتدا مدل اندازه‌گیری (روایی همگرا و واگرا) و سپس مدل ساختاری بررسی شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ادراک از فرهنگ سازمانی کیفیت‌محور، بر تعهد حسابرسان به منافع عمومی و تعهد آنان به استقلال، اثر مثبت و معناداری دارد. علاوه‌براین، فرهنگ سازمانی کیفیت‌محور، به‌طور مستقیم بر تمایل حسابرسان به مدیریت اشتباه نیز اثر مثبت دارد. همچنین هر دو مؤلفۀ حرفه‌گرایی (تعهد به منافع عمومی و تعهد به استقلال) بر مدیریت اشتباه اثر مثبت و معناداری دارند. تحلیل میانجیگری تأیید کرد که این دو متغیر، در رابطۀ بین فرهنگ کیفیت‌محور و مدیریت اشتباه، نقش میانجی ایفا می‌کنند. به بیان دیگر، فرهنگ سازمانی کیفیت‌محور، نه تنها به‌طور مستقیم، بلکه از طریق تقویت حرفه‌گرایی، تمایل حسابرسان به مدیریت سازندۀ اشتباه را ارتقا می‌دهد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که پیام‌های فرهنگی منتقل شده از سوی مدیران ارشد، همچون لحن از بالا، نظام‌های پاداش، فرصت‌های یادگیری و سیاست‌هایی که کیفیت را بر منافع تجاری مقدم می‌دارند، در شکل‌دهی ارزش‌ها و رفتارهای حرفه‌ای حسابرسان نقش کلیدی دارند. چنانچه حسابرسان درک کنند که سازمانشان، کیفیت را در اولویت قرار می‌دهد و از قضاوت اخلاقی حمایت می‌کند، اشتباه‌ها را نه تهدید، بلکه فرصتی برای یادگیری تلقی می‌کنند و در نتیجه، بهبود مستمر و ارتقای کیفیت حسابرسی حاصل می‌شود. این پژوهش با یکپارچه‌سازی مفاهیم فرهنگ سازمانی، حرفه‌گرایی و مدیریت اشتباه، به ادبیات کیفیت حسابرسی می‌افزاید و مسیرهای رفتاری تأثیرگذار بر پیامدهای حسابرسی را روشن می‌سازد. همچنین با تمایز میان مدیریت اشتباه و تقلب، نشان می‌دهد که اشتباه‌های ناخواسته، در صورت مدیریت مناسب، می‌توانند فرصتی برای یادگیری سازمانی باشند. از منظر کاربردی، نتایج پژوهش توصیه می‌کند که رهبران مؤسسه‌های حسابرسی و نهادهای ناظر، علاوه‌بر توجه به استانداردهای فنی، بر ایجاد محیطی تمرکز کنند که در آن حرفه‌گرایی و مدیریت اشتباه تشویق شود. این امر شامل بازطراحی نظام‌های ارزیابی و پاداش، ایجاد فرصت‌های مشاوره و بازبینی همتایان، هم‌سوسازی فشار بودجه و زمان با اهداف کیفی و استقرار سازوکارهایی برای گزارش و یادگیری از اشتباه‌ها بدون تبعات تنبیهی است. چنین اقدام‌هایی، فرهنگ شفافیت و پاسخ‌گویی را شکل خواهد داد و اعتماد عمومی به حرفۀ حسابرسی را تقویت خواهد کرد.

https://acctgrev.ut.ac.ir/article_107225_18b901e9f8759ef4c19ce8408e0d3d13.pdf